Endoscopisch onderzoek

Algemeen

Algemeen basisonderzoek van een paard begint met de uitwendige inspectie van het dier. Samen met de informatie van u als eigenaar; wat is de klacht, sinds wanneer, hoe en op wat voor soort momenten komt deze tot uiting, biedt dit dé informatie, die wij als paardendierenarts nodig hebben om 'verder te zoeken' naar een oorzaak. 
Echografisch onderzoek en Röntgenologisch onderzoek zijn veel gebruikte methoden om 'dieper' in het paard te kunnen kijken. Het geeft zeer veel aanvullende informatie, die ons als paardendierenartsen helpen een diagnose te stellen. Een andere mogelijkheid is het uitvoeren van een endoscopisch onderzoek. Dit houdt in dat met een (kleine) camera een inwendig onderdeel van het paard bekeken kan worden. Deze beelden zijn voor u te volgen op de monitor en kunnen worden vastgelegd op de computer.
Op deze manier kunnen we veel belangrijke onderdelen van het lichaam 'van binnen' bekijken, zonder dat het paard daarvoor onder narcose hoeft. Alleen voor de gewrichts & peesschede endoscopie zal het paard onder narcose moeten.

De Luchtwegen
Endoscopie van de luchtwegen vormt een heel belangrijk onderdeel van de aanvullende diagnostiek bij paard met bijvoorbeeld luchtwegklachten (neusuitvloeiing, hoesten en/of een bijgeluid tijdens het werk) of verminderd uithoudingsvermogen. Door het gebruik van een flexibele video-endoscoop kunnen op een heel duidelijke en illustratieve manier de diverse structuren van het ademhalingsstelsel en het functioneren ervan onderzocht worden. U, als eigenaar, kunt dit onderzoek gewoon bijwonen, zodat u een goed beeld krijgt van dit, vaak onmisbare, aanvullende onderzoek.
De luchtzakken vormen een bijzonder onderdeel van de luchtwegen van het paard. Onder normale omstandigheden zijn deze niet te zien en niet te voelen. Zowel röntgenologisch onderzoek als endoscopisch onderzoek zijn onmisbaar om uit te maken of de klachten waarmee een paard wordt aangeboden, niet veroorzaakt worden door een afwijking in de luchtzakken. Vanuit de keelholte kan met een kleine video-endoscoop via de buis van Eustachius een prachtig beeld worden verkregen van deze luchtzakken.

Slokdarm en Maag
Endoscopie van de slokdarm en de maag zijn onmisbaar om een goed idee te krijgen over het functioneren van het 'begin' van het verteringskanaal van het paard.
Het onderzoek wordt bij het staande paard uitgevoerd, waarbij een lichte sedatie vaak nodig is. Via één van de neusgangen wordt een flexibele endoscoop ingebracht, die door het paard wordt doorgeslikt. Dierenhospitaal Visdonk beschikt over een flexibele video-endoscoop van 3.20 meter (!), speciaal ontwikkeld voor inwendig onderzoek van de maag en de slokdarm van paarden. Op die manier wordt de toegang verschaft tot het begin van de slokdarm, die vervolgens over de gehele lengte tot aan de maag beoordeeld kan worden op eventuele vernauwingen, verwijdingen en/of beschadigingen. Juist deze afwijkingen kunnen bij paarden de oorzaak zijn van herhaaldelijke verstoppingen van de slokdarm (slokdarmobstructie).
Onderzoek van de maag vormt een heel belangrijk onderdeel van de interne geneeskunde van het paard. Het is al decennia lang bekend dat paarden gevoelig zijn voor het ontwikkelen van maagzweren. Vroeger werd deze afwijking voornamelijk gezien bij paarden binnen de draf- en rensport, maar onderzoek van de laatste 10 jaar heeft uitgewezen dat dit zich niet alleen tot deze groep beperkt. Ook spring- en dressuurpaarden hebben frequent te maken met klachten die samenhangen met de aanwezigheid van maagzweren. In de regel is het zo dat de symptomen die een paard dan toont nogal vaag en daarnaast zeer wisselend kunnen zijn. Het achterhalen van de oorzaak van dit soort klachten, vergt een brede internistische aanpak en een maagscopie is daarbij vaak een onmisbaar hulpmiddel. 

Urinewegen
Klachten die worden getoond rondom het plassen van een ruin, hengst of merrie kunnen soms samenhangen met afwijkingen in de urineblaas en afvoerende urinebuis. Endoscopie van de urinebuis tot in blaas geeft veel informatie over het functioneren van de afvoerende urinewegen en de aanwezigheid van bijvoorbeeld een beschadiging, ontsteking of zelfs blaasstenen. Ook dit onderzoek wordt bij het staande paard uitgevoerd en is weinig belastend voor het dier.